RIVIERA SHQIPTARE

Një luginë e qetë në këmbët e maleveAkrokeraune, ku vreshtat dhe selvitëia lënë vendin detit, dhe plazhet eRivierës Shqiptare shtrihen vetëmnjëzet minuta më poshtë rrugës.


Koha duket se ngadalësohet në fshatin e Tragjasit, ku dëgjohen vetëm tingujt e fshatit — ndërsa bregu i Orikumit, Dhërmiut, Palasës e Drymadesit është vetëm njëzet minuta larg, dhe qyteti i Vlorës rreth njëzet kilometra poshtë luginës.


Sipër vilës toka ngjitet drejt qafës së Llogorasë dhe maleve Akrokeraune, një prag midis luginës së gjelbër dhe detit të hapur Jon. Është një cep i rrallë i Shqipërisë ku male, vreshta dhe plazhe të Rivierës gjenden të gjitha brenda një udhëtimi të shkurtër me makinë.
PËRTEJ VRESHTAVERIVIERASHQIPTARE

Lugina rreth Tragjasit është mbjellë me hardhi e ullinj, e rrethuar nga malet Akrokeraune, me vera të ngrohta e të ndritshme dhe një dritë të butë që u japin ditëve këtu atë ndjesi të pangutur, thuajse toskane.
Vetëm njëzet minuta larg shpaloset Riviera Shqiptare: gjiri i gjatë i Orikumit dhe Radhimës, pastaj uji i kthjellët dhe zalli i bardhë i Dhërmiut, Palasës e Drymadesit. Një udhëtim mbi qafën e Llogorasë e zbulon gjithë bregun që hapet thellë poshtë.


Lugina dhe bregu ndryshojnë me stinët,secila vlen udhëtimin e shkurtër drejt detit.
Ditë plazhi në Riviera dhe mbrëmje të gjata në kopsht



Në pranverë lugina merr një jeshile të ndritshme, një ftesë për të ecur nëpër rrugicat fshatare ose për t'u ngjitur në qafën e Llogorasë për pamje mbi gjithë bregdetin.
Vera sjell ditë të gjata e të ngrohta, të bëra për Rivierën — mëngjese në plazhet e Orikumit, Dhërmiut e Palasës, pastaj mbrëmje të qeta në kopsht nën selvitë.

Brigje më të qeta dhe qetësia e luginës


Në vjeshtë turmat rrallohen dhe Riviera është më e qetë se kurrë. Vreshtat marrin ngjyrë ari, deti mbetet i ngrohtë deri thellë në tetor, dhe plazhet e Radhimës e Drymadesit ndihen thuajse vetëm tuajat. Është koha e përsosur për të ngadalësuar plotësisht.
Dimri, më në fund, sjell një qetësi intime e të mbrojtur në luginë, me majat Akrokeraune shpesh të mbuluara me borë mbi gjelbërim.


Një qëndrim në këtë luginë është një ftesë për të ngadalësuar, për të dëgjuar fshatin dhe për t'ia lënë detit pjesën tjetër.
